|
|
Eenheid
per eenheid
door Victor Hugo
Over de horizon van gepolijste heuvels,
De zon, die bloem van oneindige pracht,
Leunde over de aarde bij zonsondergang;
Een bescheiden madeliefje, bloeiend aan de rand van een veld,
Op een grijze muur, afbrokkelend tussen wilde haver,
Blanche spreidde haar openhartige aureool uit;
En de kleine bloem, over de oude muur,
Staarde strak, in het eeuwige azuur,
De grote ster verspreidt zijn onsterfelijke licht.
"En ik heb ook roggen!" zij zei tegen hem.
Over de horizon van gepolijste heuvels,
De zon, die bloem van oneindige pracht,
Leunde over de aarde bij zonsondergang;
Een bescheiden madeliefje, bloeiend aan de rand van een veld,
Op een grijze muur, afbrokkelend tussen wilde haver,
Blanche spreidde haar openhartige aureool uit;
En de kleine bloem, over de oude muur,
Staarde strak, in het eeuwige azuur,
De grote ster verspreidt zijn onsterfelijke licht.
"En ik heb ook roggen!" zij zei tegen hem.
|
