|
|
Charles VAN LERBERGHE ! (1861-1907)
Het gras is zacht en diep
Het gras is zacht en diep
Onder de hangende takken,
Zwaar met vruchten en witte bloemen;
Zwaar met bedwelmende geur,
En zoet met schaduw. We liggen daar;
een dove slaap stroomt in het bloed.
En de takken zakken en buigen,
en strelen je met lange schaafwonden,
strelen je en tillen
je zachtjes op van de aarde;
en de boom neemt je mee in zijn sterke armen,
de vreugdevolle en trillende
boom die in het licht schijnt.
Hij omarmt u en schommelt u in de lucht,
en wij zijn hem, wij zijn zijn sap,
zijn vruchtbare kracht, en we beven
in zijn ontluikende bloemen, en zijn vruchten,
in zijn duizenden lichte bladeren;
we ademen in zijn adem, we parfumeren de aarde.
En men ontwaakt als een vrucht valt,
een zware en heldere vrucht,
in het diepe gras,
|
